Tales From The Road
Po 18 miesiącach i ponad 350 zagranych koncertach zakończyła się trasa koncertowa promująca album "Full Circle". Drowning Pool odwiedzili m.in. Australię i Kanadę, oraz wystąpili na wielu znanych festiwalach rockowych. Na Profilu MySpace zespołu można było przez cały czas śledzić aktualne informacje, a poniżej zamieszczam wybrane wpisy z bloga MySpace, napisane przez Steviego....
Rock on the Range
"Wielki Rock on the Range odbył się w ostatnią Niedzielę. Z tak wieloma przyjaciółmi i zespołami mającymi wystąpić tego samego dnia, bardzo trudno było pozostać w miarę trzeźwym przed swoim występem. Rev Theory, Bobaflex, Sevendust, Seether, 5FDP, wszyscy dobrzy przyjaciele. Całym sercem dziękuję wszystkim w Columbus, Ohio za to, że byli częścią tak wspaniałego dnia..."
Heavy MTL
"Wszyscy byliśmy podekscytowani sobotnią nocą w Toronto w Kanadzie. Trochę głośnej muzyki, dużo potu, troszeczkę krwi i po występie. Potem mieliśmy szansę spotkać się z kilkoma fanami i wypić kilka drinków w barze. Czas płynął, powoli udałem się więc w stronę busa. Wiedziałem, że powinienem trochę wypocząć przed dużym występem w Montrealu następnej nocy. Na festiwalu mieliśmy zagrać między innymi obok Motley Crue, Anthrax i Disturbed. Poszedłem spać gdzieś pomiędzy 3 a 4 w nocy, spodziewając się snu przez całe 6 godzin jazdy do Montrealu.
Około 7 rano zostałem obudzony dźwiękiem rozpaczliwych głosów. Wypełznąłem ze swojego legowiska i odkryłem, że wciąż siedzimy w Toronto. Nasz kierowca przez kilka godzin próbował uruchomić silnik, ale bez skutku. Teraz było już za późno by dostać się tam na czas. Więc, zespół i załoga (wciąż na wpół śpiący) pozbieraliśmy cały sprzęt jaki tylko mogliśmy unieść i rzuciliśmy się w stronę lotniska by złapać poranny lot do Montrealu. Gdy stanąłem przed ochroną, zamykali właśnie bramkę naszego lotu, powstrzymując mnie przed żenującą próbą przebiegnięcia przez terminal, wrzeszcząc "ZATRZYMAĆ DRZWI!!!". Na szczęście, byli bardzo wyrozumiali i wpuścili nas wszystkich na pokład samolotu w ostatniej możliwej sekundzie.
Już w Montrealu, naszym pierwszym doświadczeniem był kierowca taksówki, który krzyczał do nas po francusku całą drogę do miejsca imprezy. Myślę, że był na nas wkurzony bo nie byliśmy pewni dokąd właściwie chcieliśmy jechać. Przypuszczam, że taksówkarze nie lubią niesprecyzowanych kierunków. Ostatecznie dojechaliśmy na miejsce i wydawało się, że wszystko będzie OK. Do czasu pierwszej nutki naszego występu, gdy uświadomiłem sobie, że osprzęt który zabrałem nie działa. Zatem bas musiał być podłączony bezpośrednio do nagłośnienia. To znaczy, że całe 15 000 osób w tłumie słyszało bas bardzo dobrze, ale ja nie mogłem usłyszeć ani jednego tonu na scenie. Więc nie mam pojęcia jak grałem tego dnia. Jeśli było poniżej normy, przepraszam wszystkich którzy tam byli.
Później, w przebieralni, znalazłem chwilę by ochłonąć po tym szalonym dniu. Już miałem się zrelaksować, gdy przyczyna tego okropnego dnia została mi ujawniona. W pieprzonym busie brakło pieprzonego paliwa!"
Milwaukee Summerfest 08'
"Pozwólcie mi wyjaśnić, nie nie, zbyt wiele do wyjaśniania... pozwólcie mi podsumować. Ostatniej nocy byliśmy częścią czegoś na prawdę bardzo fajnego, czego nie widzieliśmy od bardzo dawna. Gdy graliśmy "37 Stitches", na przeciw ŚWIETNEJ publiczności Milwaukee podczas Summerfestu, ujrzeliśmy małe morze latarek i telefonów komórkowych wzniesionych do nieba! Uważam nas za hard rockowy zespół, nie jesteśmy znani z grania wolniejszych utworów. To coś wspaniałego, gdy zespół taki jak my, z utworami typu "Step Up", "Bodies", "Soldiers", czy "Enemy" rozwija skrzydła i zarzuca wolniejszym kawałkiem, a Wam się to podoba!!! Bardzo Wam za to dziękujemy!
| Dodał: s!n, dnia 24.02.2009, 22:33 | komentarze [1] |
